Spójnik „by” wprowadza różne wypowiedzenia podrzędne w zdaniu, dlatego umieszcza się przed nim przecinek. W przypadku, gdy część podrzędna wypowiedzenia poprzedza nadrzędną lub występuje w jej środku, to oddziela się oba człony zdania przecinkiem lub dwoma przecinkami:
- - Bardzo długo się uczył, by zdać ten egzamin na ocenę bardzo dobrą.
- - Próbowałem ją przekonać, by wzięła się do pracy.
- - Kupiłem lepszy samochód tylko po to, by móc się pochwalić przed sąsiadem.
Umieszcza się również przecinek przed związkami frazeologicznymi „by nie rzec, „by nie powiedzieć”, które są używane w celu złagodzenia ostrego określenia:
- - To łamanie norm, by nie rzec dobitniej.
- - Otępienie, by nie rzec, otumanienie ogarnęło wszystkich.
Nie umieszcza się natomiast przecinka przed „by” w połączeniach: „nie tylko by”. Występuje tu tak zwane cofanie przecinka:
- - Przyszli na otwarcie sklepu, nie tylko by spróbować wytrawnych dań, ale także by obejrzeć ceny, które oferuje.