Spójnik „aby” wprowadza różne wypowiedzenia złożone podrzędnie. Występuje on na początku zdania złożonego lub po zdaniu nadrzędnym. Zawsze oddziela się części składowe takich zdań przecinkiem:
- - Aby dostać się na studia, trzeba dobrze zdać maturę
- - Wstałem o 8 rano, aby zabrać się szybko do pracy.
- - Kot skoczył za myszą, aby się z nią pobawić.
- - Jutro mój pierwszy dzień w szkole, aby tylko było fajnie.
Spójnik „aby" może wystąpić w zdaniu też jako partykuła o znaczeniu ograniczającym albo na jego początku, albo w jego środku. Nie stawia się w takiej sytuacji przecinka w zdaniu:
- - Aby tylko dotrzeć do domu!
- - Po pożarze zostały aby meble i stajnia zniszczona, i chlew ledwo stojący.
W przypadku, kiedy „aby” oznacza tyle co zbyć (niedbale, byle jak), nie oddziela się go przecinkiem:
- - Robię to tylko po to aby zbyć.
- - Ta kobieta odpowiada mi tylko aby zbyć.
Podobne znaczenie do „aby” ma wyrażenie „aby-aby”, pisane z łącznikiem:
- - Jak się czujesz? - Jestem na aby-aby.