„Ani” jest spójnikiem, który łączy równorzędne części wypowiedzenia w zdaniu zaprzeczonym lub wypowiedzenia przeczące współrzędne. Nie stawia się przed nim przecinka, o ile nie pełni roli wtrącenia ani nie występuje w zdaniu więcej niż jeden raz:
- - Nie pójdę do pracy dzisiaj ani jutro.
- - Na dworze nie ma mrówek ani pszczółek.
- - Nie kupił mleka ani herbaty.
Można postawić przecinek przed „ani”, gdy pełni on funkcję wyłączającą. Dzieje się tak w momencie, kiedy tworzy on z innymi wyrazami połączenia o charakterze dopowiedzeń lub wtrąceń:
- - Nie zwrócił pożyczonej odzieży, ani nie zadzwonił.
- - Nie nauczył się go egzaminu, ani nawet o nim nie wiedział.
W przypadku, gdy spójnik ten jest powtórzony, stawia się przy nim przecinek. Znak interpunkcyjny pojawia się w zdaniu przed drugim ani lub przed oboma spójnikami:
- - Nie kupiła ani warzyw, ani owoców.
- - Ani nie zdała matury, ani nie skończyła szkoły.
- - Normalna praca, ani trudna, ani łatwa.
- - Jak możesz wymagać dużych zarobków, kiedy nie masz ani wykształcenia, ani zdolności, ani nawet ubrać się dobrze nie potrafisz.
Jeżeli wystąpi on w funkcji partykuły przeczącej, która poprzedza orzeczenie czasownikowe oraz rzeczowniki, a wyrażenie to znajdzie się na początku zdania lub w jego środku, to nie stawia się przed nim przecinka:
- - Nie kupiłam ani trochę cukierków.
- - W sklepie nie było ani litra mleka.
- - Ani się waż!