”Bo” to spójnik, który wprowadza różne wypowiedzenia podrzędne albo przyłącza części zdania, które są jego rozwinięciem/wyjaśnieniem. Stawia się przed nim przecinek lub inne znaki oddzielające:
- - Nie wolno tu palić, bo wisi zakaz.
- - Wyjdź spod stołu, bo uderzysz głowa o kant.
- - Nie zdałam egzaminu, bo się za mało uczyłam.
Jeżeli spójnik „bo” wystąpi w zdaniu jako partykuła wzmacniająca, to oddziela się ją przecinkiem:
- - Ciężko, bo ciężko, ale dobra płaca.
- - Dupek, bo dupek, ale i tak go lubię.
Jeżeli natomiast prezentowany spójnik wystąpi jako partykuła wyrażającą przeczenie lub powątpiewanie w zwrotach pytających albo mających charakter wykrzyknienia, to stawia się znak interpunkcyjny na końcu zdania:
- Bo ja wiem!
- A bo mi tu czego brakuje?