Przecinek przed ale

Przecinek przed “ale”

Spójnik „ale” ma kilka funkcji w zdaniu: wyraża przeciwieństwo, kontrast, łączy równorzędne części zdania albo wypowiedzenia współrzędne. Umieszcza się przed nim przecinek, średnik lub myślnik:

  • – Ten telewizor jest duży, ale słabej jakości
  • – Płakał nie z rozpaczy, ale z rozbawienia.
  • – Zaczął pracę wcześnie, ale bardzo późno skończył.
  • – Wydawało mi się, że jestem gotowy na konfrontację z szefem, ale się pomyliłem

Partykuła wzmacniająca lub wykrzyknik wraz ze spójnikiem „ale” wyraża zdumienie, podziw lub zaskoczenie. Na końcu zdań z tymi wyrazami mowy stawia się znak wykrzyknienia, który również może występować w jego środku:

  • – Ale nuda!
  • – Przyszedł na czas? – Ale gdzie tam!
  • – Ale mnie zawiodłeś!
  • – Ale, ale, oddaj te wszystkie cukierki, Zosiu!

Czasami używa się tego spójnika jako rzeczownika nieodmiennego, w znaczeniu – słaba strona kogoś lub czegoś brak; ewentualnie wada. W takiej sytuacji nie stawia się przed „ale” znaków interpunkcyjnych:

  • – Jolka zawsze powie swoje ale.
  • – Cokolwiek Ci nie powiem, to zawsze wyrazisz swoje ale.

Komentarze

Skomentuj artykuł

Twój e-mail nie będzie opublikowany.*