Zaimek „co” może wprowadzać różne wypowiedzenia podrzędne. Stawia się w takiej sytuacji przed nim przecinek. Jednak w momencie, gdy część podrzędna występuje na początku zdania złożonego lub w środku zdania nadrzędnego, to oba człony oddziela się przecinkiem lub przecinkami:
- - Nie widziałem tego, co było wcześniej.
- - Nie lubię tego, co jest smutne.
Jeżeli zaimek „co” pojawi się w konstrukcjach z dwoma czasownikami, takimi jak: „robić”, „jeść” itd., to nie stawia się przecinka przed nim
- - Pada deszcz i nie mam co robić.
- - Kupiłem trochę jedzenia i mam w końcu co jeść.
- - Wróciłam do domu wcześniej, bo u Gosi nie miałam co robić.
Zaimek „co” łączy się w przytoczonych zdaniach z bezokolicznikiem, a całość tworzy jeden układ predykatywny.
„Co” może wystąpić w zdaniu też jako spójnik, który wprowadza wypowiedzenie podrzędne. Pojawia się on wtedy zazwyczaj na początku wypowiedzenia złożonego. Oba składniki zdania oddziela się tu przecinkiem lub myślnikiem:
- - Co rzucił, nie trafił.
- - Co zajrzę – pusto.
- - Co losowanie, to stracone pieniądze.
W sytuacji, gdy „co” w zdaniu będzie pełnić funkcję partykuły wzmacniającej, to nie oddziela się tego wyrazu od pozostałych wyrazów znajdujących się w zdaniu:
- - Pani z opieki odwiedzać was będzie co najmniej raz na tydzień.
- - Nie lubię czytać, dlatego opuszczam co drugą stronę.
- - Zmieniam studnia regularnie co rok.
- - Mało co zarobiłem w tym tygodniu.
Wyraz „co” może w połączeniu z określonymi przymiotnikami lub przysłówkami o stopniu wyższym i najwyższym tworzyć wtrącenia, które wydziela się przecinkami lub myślnikami:
- - Wszystko mi przeszkadzało i, co najważniejsze, nawet ja sam sobie zacząłem przeszkadzać.
- - Chciałam wpaść z wizytą do Londynu – co ciekawe – zakupiłam już bilet.
Jeżeli "co" występuje przed orzeczeniem (czasownikiem), należy wówczas postawić przecinek, tak jak w poniższych przykładach:
- - Mój dom jest wszystkim, co kocham.
- - Coś, co lubię najbardziej, to pączki.
- - Zobacz, co zrobiłeś!